İzleme ve Değerlendirme Dairesi Başkanlığının 15.10.2026 tarih ve 51 sayılı yazısına konu KOZA logosuyla yayın yapan medya hizmet sağlayıcı kuruluşun 08.10.2026 tarihinde saat 14:59’da yayınladığı "Gün İzi" ve aynı tarihte saat 20:04’te yayınladığı “Günün Sonunda” isimli program yayınlarına ilişkin uzman raporu ile video görüntülerinin incelenmesi ve değerlendirilmesiyle yapılan görüşmeler sonucunda;

Bahse konu yayına ilişkin uzman raporunda ayrıntıları belirtildiği üzere; KOZA logosuyla yayın yapan medya hizmet sağlayıcı kuruluş tarafından 08.10.2026 tarihinde saat 14:59’da yayınlanan moderatörlüğü Evren Özalkuş’un yaptığı "Gün İzi" adlı programda; “Bitmiyor, ne isimler, ne isimler henüz bizim bilmediklerimiz. Arasında kim bilir kimler kimler var. Ama paralar telaffuz edemeyeceğimiz kadar yüksek belli ki. Düşünün, bir bakanın babası 830 milyon liralık işlem gerçekleştirmiş ve diyor ki Yeni Parti İzmir Milletvekili: "100 katı kadar paralardan söz ediyoruz. Daha açıklayacağımız belgelerde 830 milyon liranın 100 katı kadar paralarla işlem yapan insanlar var." Gerçekten inanılır gibi değil.”,

20:04’te yayınlanan ve moderatörlüğü Sorel Dağıstanlı’nın yaptığı, Fırat Fıstık, Hakkı Özdal, Eren Aksoyoğlu, Yücel Demirer'in konuk olarak katıldığı "Günün Sonunda" isimli programda ise; “Yani şimdi mesela bugün Türkiye açısından en fazla tartıştığımız konu fon mevzusu, fon vurgunu diyoruz. Şimdi o kadar iktidarın yumuşak karnı ve o kadar aslında güçsüz hâle geldiği bir durum var ki, öyle bir tablo var ki...Ama buna itiraz etme kanalları görece kapalı olduğu için bir basın açıklamasının ötesine giden, bir milletvekilinin duyurduğu bir şeyin ötesine giden bir şeyi yaratmakta zorlanıyor muhalefet. Yani yoksa şöyle bir tablo: İşte Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en büyük soygunundan, vurgunundan bahsediyoruz. Örgütlü bir suçtan bahsediyoruz. İktidarın bütün isimlerinin içinde olduğu, dâhil olduğu bir vurgundan bahsediyoruz. Yani orada da siyaset üstü...Aynı şeyi burada da yapıyorlar mesela. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın açıklamalarına baktığımızda görüyoruz. Bunu bir siyaset üstü bir yerde konumlandırıp, "Ya bizim aramızda çürük elmalar varsa bile biz bunları temizleriz." gibi bir şey yapıp muhalefet bu işe karışmasın. Hatta onu kutuplaşma ile birlikte söylüyor: "Yapıcı eleştiriler sunun, işte bunu kutuplaştırmayın, yapıcı eleştiriler sunun." derken muhalefetin bu oyuna dâhil olmadığı ve sanki birkaç tane çürük elma varmış da onları temizlerse bütün her şey hallolacakmış gibi bir tablo var. Ama burada sepetin kendisi, tezgâhın kendisi tamamen çürümüş durumda zaten…Yani ve Cumhurbaşkanı etrafına baktığında habersiz olduğunu mesela kabul edelim, öyle düşünelim. Yani partinin genel başkan yardımcısından Cumhurbaşkanlığı danışmanına, Varlık Fonunda çalışanından bakan yardımcısına... Şimdi bakanların ismi geçmeye başladı bugün mesela, milletvekillerinin ismi geçiyor. Yani böyle bir tabloda bu kadar yumuşak karnıyken bu mevzu ve bu kadar da aslında yoksulluğun diz boyu olduğu bir durumdayken bile toplumsal muhalefetin o kanalları kapalı olduğu için, senin de belirttiğin, buraya gerçek bir itiraz ve gerçek bir yüklenme, gerçek bir eleştiri veya buradan bir kazanç sağlama, bunun bir daha olmaması için bir şey elde etme gibi bir durum söz konusu olmuyor.” şeklinde ifadelere yer verildiği görülmüştür.

Bilindiği üzere, haber alma hakkının var olduğu bir toplumda, haber verme hak ve özgürlüğünün var olması doğal ve zorunlu bir sonuçtur. Toplumun haber alma ve medyanın haber verme özgürlükleri birbirlerini tamamlamaktadır. Medyanın en temel ve esaslı işlevi kamusal sorumluluğu çerçevesinde toplumu bilgilendirme görevidir. Demokrasinin yansıması olan yasama, yürütme ve yargı erklerinin yanında dördüncü bir kuvvet olarak görülen medya, temel görevlerini yerine getirmekle mükelleftir. Bu yüzden medya, sunduğu bütün içeriklerde toplumsal sorumluluk bilincini ön planda tutmalıdır. Bu yönüyle medyanın kamuoyu oluşturma gücü yadsınamaz bir gerçektir. Medyanın dördüncü güç rolüne ilişkin klasik değerlendirme, hükûmet hakkında enformasyon toplayan ve tüm yurttaşlara hükûmet hakkında enformasyon dağıtan bağımsız medyanın bir denge unsuru ve hayati önem taşıyan bir kontrol mekanizması olarak hizmet ettiği yönündedir.

Görevlerinden biri de halkı bilgilendirmek olan yayın kuruluşlarının programlarında gündemde olan çeşitli sosyal, siyasi ya da ekonomik konularla ilgili olarak eleştirilere yer vermesi son derece doğaldır. Medya mensuplarının görüşlerini herhangi bir baskı altında kalmadan açık bir şekilde ifade etmesi, birtakım kişi veya kuruluşları eleştirmesi ve onların gerçekleştirdikleri eylemler hakkında kamuoyunu bilgilendirmesi basın özgürlüğü anlamında son derece önemlidir. Ancak şüphesiz bu hak, sınırsız ve kontrolsüz bir eleştiriyi beraberinde getirmemeli, yasa ve ahlak kuralları içerisinde çizilen sınırlar çerçevesinde kamuoyunun doğru ve objektif bir şekilde bilgilendirilmesine katkı sağlamak amacıyla kullanılmalıdır. Ayrıca kişi, kurum ve kuruluşların haklarının da gözetilmesi gerekmektedir. Yayıncılığın kamusal bir sorumluluk olduğu gerçeğinden hareketle, yayın içeriklerinin tarafsızlık, gerçeklik ve doğruluk ilkelerini esas alması ve toplumda özgürce kanaat oluşumuna engel olmaması beklenmektedir.

Bununla beraber haberlerin, fikirlerin ve kanıların herhangi bir izin ya da sıkı denetime tabi olmadan basın tarafından özgürce yayılabilmesi şeklinde tanımlanan basın hürriyeti sınırsız değildir. Toplum düzeni ve sınırsız özgürlük kavramları birbirlerine ters düştüğü için toplumsal hayatın düzeni ancak hak ve hürriyetlerin makul gerekçelerle sınırlanmasıyla mümkün olur. Toplumda özgürlüklerin yanı sıra toplum huzuru, güvenliği, düzeni ve bütünlüğü de korunması gereken değerlerdendir. Anayasa'nın 28. maddesine göre basın hürriyetinin sınırlanmasında 26. ve 27. madde hükümleri uygulanmalıdır. 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3. maddesinde de "Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak; başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlakının, milli güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması.... amacıyla sınırlandırılabilir." şeklindeki düzenlemeyle basın hürriyetinin makul gerekçelerle sınırlandırılabileceği görülmektedir.

Yukarıda açıklandığı gibi haber alma ve haber verme hürriyetlerini içinde barındıran ve temelde ifade özgürlüğünün bir yansıması olan basın hürriyeti, elindeki güç itibarıyla, yani toplumda oluşturabileceği algı ve kanaat bakımından oldukça önem arz etmektedir. Yasama, yürütme ve yargıya ek olarak dördüncü kuvvet olduğu düşünülen medya, kamuoyunun şekillenmesinde oldukça önemli bir rol oynamasının yanı sıra fikir ve kanaatlerin özgürce ifade edilebileceği en önemli araçlardandır. Her bireyin her konuda kendine ait kanaati olması ve bunu ifade edebilme özgürlüğü bulunmakla birlikte, toplumun genelini ilgilendiren konularda belirli bir doğrultuda yönlendirici ya da özgür kanaat edinilmesine engel olabilecek nitelikteki anlatım ve içeriklerden sakınılmalıdır.

Bu açıdan bakıldığında bireyler düşünce ve yargılarında özgür olmakla birlikte, sorumlu yayıncılık anlayışını benimsemesi gereken medya hizmet sağlayıcı kuruluşların, kişisel kanaatlerin ifade edilmesi sırasında hak ihlaline yol açabilecek itham edici ya da yargılayıcı bir üslubun kullanılması sonucunda ortaya çıkabilecek hukuki ve ahlaki sorunları da gözetmeleri gerekmektedir. Yayıncılığın kamusal bir sorumluluk olması nedeniyle medya hizmet sağlayıcılar, yayın hizmetlerini tarafsızlık, gerçeklik ve doğruluk ilkeleri çerçevesinde şekillendirmelidir. Özgürlükleri ölçüsünde sorumlulukları da artan medya kuruluşları, aynı zamanda kamusal bir görevi yerine getirdiklerini unutmamalı ve yayınlarını Basın Meslek İlkeleri ile ilgili yasal çerçeve içerisinde yürütmelidir.

Medyanın toplumsal sorumluluk temelinde faaliyet göstermesi ve dördüncü güç rolünü yerine getirebilmesi için gerekli olan başlıca koşullardan biri, kuşkusuz objektifliktir. Basın ve habercilikte objektifliğin temel bileşenlerini “tarafsızlık, partizan olmama, olgusallık ve denge” şeklinde sıralanır. Buna göre medya faaliyetleri, olgusal gerçekliğe dayalı olarak ve demokratik toplumun tüm bileşenlerinin hakları gözetilerek dengeli bir şekilde yürütülmelidir. Siyasi tartışma ve yorum programlarında katılımcıların kişisel görüş ve değerlendirmelerini açıklamaları programın doğası gereği olmakla birlikte, doğrulanabilir nitelikteki olgusal iddiaların değerlendirme ve kanaatlerden ayırt edilebilir biçimde sunulması önem taşımaktadır.

Günümüz toplumunda doğru, hızlı ve güvenilir bilgiye ulaşmada etkili ve yaygın bir kitle iletişim aracı olan televizyonda yer alan siyasi tartışma ve yorum programları da kamuoyunun gündemindeki konuların değerlendirilmesinde önemli bir yere sahiptir. Toplumsal algının oluşum ve şekillenmesindeki gücüyle söz konusu programlar, izleyicilere aktarılan bilgi, görüş ve değerlendirmeler aracılığıyla bireylerin fikir ve kanaatlerinin oluşumunda etkili olabilmektedir.

Bununla beraber medya aktörlerinin siyasi kişi, kurum ve kuruluşları eleştirebilme ve bu kişi, kurum ya da kuruluşların ortaya koyduğu eylemler konusunda kamuoyunu bilgilendirme hak ve sorumluluğu bulunmaktadır. Fakat bu hak kullanılırken tarafsızlık, gerçeklik ve doğruluk ilkeleri yok sayılarak toplumun yanlış yönlendirilmesine neden olabilecek yayınlardan sakınılmalıdır. Araştırılması basın meslek ilkeleri kapsamında mümkün olan bilgi ve iddiaların doğruluğu teyit edilmeden kesinleşmiş olgular gibi sunulması, medyanın kamusal sorumluluğuyla bağdaşmamaktadır. Yayıncıların editoryal bağımsızlık hakları saklı kalmak kaydıyla, toplumun geneline hitap eden ve doğrulanmaya ihtiyaç duyulan iddiaların gerçeklik ve doğruluk ilkeleri çerçevesinde ele alınması yayıncı kuruluşların kamusal sorumluluğudur.

Kamu gücünü kullanan kişi ve kurumların faaliyetlerinin sorgulanması, yolsuzluk iddialarının tartışılması ve siyasi iktidarın sert biçimde eleştirilmesi ifade özgürlüğünün koruma alanında bulunmakla birlikte, bu özgürlük ciddi suç isnatlarının yeterli olgusal temel ortaya konulmaksızın kesin hüküm niteliğindeki ifadelerle sunulmasını sınırsız biçimde korumamaktadır. Nitekim incelemeye konu ifadelerde, doğruluğu ortaya konulmamış iddialar ile gerçekleştiği kesinleşmiş olaylar arasındaki ayrımın gözetilmemesi ve suçlayıcı değerlendirmelerin siyasi iktidarın bütününü kapsayacak şekilde genelleştirilmesi, izleyicilerin konuya ilişkin kanaatlerinin belirli bir doğrultuda şekillenmesine yol açabilecek niteliktedir.

Medya, gündelik hayatta edindiğimiz izlenimlerden çok daha etkili bir biçimde algımızı şekillendirebilmektedir. Sahip olduğumuz birçok fikir, yargı ya da ön yargı, kişisel deneyimlerimizden ziyade görsel veya yazılı medyadan edindiğimiz bilgiler çerçevesinde oluşmaktadır. İncelemeye konu yorum programında, belirli bir siyasi kesimin bütün mensuplarının ağır suç isnatlarıyla ilişkilendirilmesi ve söz konusu iddiaların kesinlik içeren ifadelerle aktarılması suretiyle kamuoyunda belirli bir yönde kanaat oluşturabilecek değerlendirmelere yer verildiği görülmüştür. Dolayısıyla doğrulanabilir nitelikteki iddialar ile kişisel kanaatler arasındaki ayrımın gözetilmemesi nedeniyle izleyicilerin olaylara ilişkin özgürce kanaat oluşturmasını olumsuz etkileyebilecek bir yayın içeriğinin ortaya çıktığı değerlendirilmektedir.

Bu açıdan bakıldığında medyanın gücü ne kadar fazlaysa medya mensuplarının sorumluluğu da o ölçüde artacaktır. Medya hizmet sağlayıcılar, yayın hizmetlerini kamusal sorumluluk anlayışıyla kanunlarda yer alan hükümlere ve Basın Meslek İlkelerine uygun olarak sunmalıdır. Bu bağlamda tarafsızlık, gerçeklik ve doğruluk ilkelerinden ödün verilerek kamuoyunu yanlış yönlendirebilecek yayınlardan sakınılmalı, araştırılması basın meslek ilkeleri çerçevesinde mümkün olan iddialar, doğruluğu teyit edilmeksizin kesinleşmiş gerçekler gibi sunulmamalıdır. Bu nedenle yayıncıların editoryal bağımsızlık hakları saklı kalmak kaydıyla, siyasi tartışma ve yorum programlarında da olgusal iddiaların yeterli dayanağa sahip olup olmadığının gözetilmesi ve izleyicilerin farklı değerlendirmeler arasında kendi kanaatlerini oluşturabilmelerine imkân sağlanması yayıncı kuruluşların kamusal sorumluluğunun bir gereğidir.

Literatürde “taraf tutma” kavramı, “İletişim araçlarındaki temsillerin aslına uygun olmayıp çarpıtılarak kurulması” şeklinde tanımlanmış olup; bu çarpıtmanın ya taraflardan birine duyulan bilinçli bir ön yargıdan ya da farkında olunmadan göz ardı edilmesinden kaynaklandığı ifade edilmiştir. Taraflı gazetecilik ise “Haber verme ya da habere konu olan olayı betimlemeyi değil, okurun belli bir görüş noktasını kabul etmesini amaçlayan gazetecilik biçimidir.” Gazetecilerin ve program katılımcılarının gündemdeki konulara ilişkin çeşitli yorumlarda bulunması, siyasi tartışma programlarının doğası gereği olağan ve gerekli bir durumdur. Ancak kamuoyunu bilgilendirme ve farklı görüşlerin tartışılmasına imkân sağlama işlevinin, doğrulanabilir nitelikteki iddiaların kesinleşmiş gerçekler gibi sunulması suretiyle izleyicilerin yanlış yönlendirilmesine neden olmaması gerektiği unutulmamalıdır. Bu çerçevede yorum özgürlüğünün, somut olgulara ilişkin iddialar bakımından gerçeklik ve doğruluk ilkeleriyle birlikte değerlendirilmesi önem taşımaktadır.

Yukarıda yer verilen açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, ihlale konu “Gün İzi” isimli programda, program sunucusu tarafından, "Bitmiyor, ne isimler, ne isimler henüz bizim bilmediklerimiz. Arasında kim bilir kimler kimler var. Ama paralar telaffuz edemeyeceğimiz kadar yüksek belli ki." şeklinde sarf edilen ifadelerle, henüz kimlikleri ve olaylarla bağlantıları somut biçimde ortaya konulmayan başka kişilerin de iddialara konu olan işlemlere karıştığı yönünde bir izlenim oluşturulduğu, gerçekleştirildiği öne sürülen mali işlemlerin büyüklüğüne ilişkin ise kesinlik içeren değerlendirmelerde bulunulduğu, ayrıca bir milletvekilinin yüksek tutarlı mali işlemlere ilişkin iddialarının aktarılmasının ardından kullanılan "Gerçekten inanılır gibi değil." ifadesiyle söz konusu iddiaların sunucunun kişisel yorumlarıyla desteklendiği, oysa ki medya etiği ve mesleki sorumluluk ilkesi doğrultusunda bir program sunucusunun ekrana taşınan her bilginin doğruluğundan, dengesinden ve kamuoyuna sunuluş biçiminden sorumlu birincil editör olduğu hususu göz önüne alındığında iddialar karşısında tarafsız mesafesini korumak yerine öznel ifadelerle sürece dahil olarak "Gerçekten inanılır gibi değil" gibi yorumlarla iddiayı sorgulamadan benimseyen ve ona kamuoyu nezdinde örtük bir doğruluk kazandıran bu yöndeki tutumun haberin objektifliğini ortadan kaldırdığı görülmekte olup; bu çerçevede, doğruluğu ve kapsamı henüz ortaya konulmamış iddiaların somut dayanakları açıklanmaksızın kesinlik içeren ve genelleyici bir üslupla söylenmemeleri gerektiği değerlendirilmektedir.

Diğer taraftan “Günün Sonunda” isimli programda ise; program konuğu tarafından, "Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en büyük soygunundan, vurgunundan bahsediyoruz. Örgütlü bir suçtan bahsediyoruz. İktidarın bütün isimlerinin içinde olduğu, dahil olduğu bir vurgundan bahsediyoruz….Burada sepetin kendisi, tezgâhın kendisi tamamen çürümüş durumda zaten." şeklinde sarf edilen ifadelerle, belirli kişi ve olaylara ilişkin iddiaların sınırları aşılarak siyasi iktidarın bütün mensuplarının organize biçimde gerçekleştirilen bir yolsuzluk faaliyetinin içerisinde bulunduğu yönünde kategorik bir değerlendirme yapıldığı, özellikle "örgütlü bir suç”, “iktidarın bütün isimlerinin içinde olduğu" ve "tezgâhın kendisi tamamen çürümüş" şeklinde sarf edilen ifadelerle, kapsamı ve muhatapları somut biçimde ortaya konulmayan suç isnatlarının genelleştirildiği, söz konusu iddiaların ihtimal veya kişisel kanaat olmanın ötesinde gerçekleşmiş ve kesinlik kazanmış olaylar şeklinde izleyiciye aktarıldığı, bunun yanı sıra siyasi iktidarın tamamının çürümüş bir yapı olarak nitelendirilmesiyle belirli kişi veya olaylara yönelik eleştiri sınırları ötesine geçilerek bütüncül ve suçlayıcı bir anlatım oluşturulduğu, dolayısıyla mezkur yayınlarda söz konusu açıklamaların herhangi bir resmi bilgi ve belgeye dayanmaksızın doğruluğu somut delillerle desteklenmeksizin kamuoyu ile paylaşılmasının izleyici kanaatinin doğru ve sağlıklı bir şekilde oluşmasını engelleyebilecek nitelikte, gerçeklik ve doğruluk ilkesiyle bağdaşmadığı kanaatine varılmıştır.

Bu nedenle mezkur yayında, 6112 sayılı Kanun’un 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin ihlal edildiği sabit görülmüştür.

Bu itibarla;

6112 sayılı Kanun’un 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde yer alan; Yayın hizmetleri "Tarafsızlık, gerçeklik ve doğruluk ilkelerini esas almak ve toplumda özgürce kanaat oluşumuna engel olmamak zorundadır; soruşturulması basın meslek ilkeleri çerçevesinde mümkün olan haberler, soruşturulmaksızın veya doğruluğundan emin olunmaksızın yayınlanamaz;... " ilkesinin ihlali nedeniyle,

6112 sayılı Kanun'un 32’nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “8’inci maddenin birinci fıkrasının diğer bentleri ile ikinci ve üçüncü fıkralarında ve bu Kanun’un diğer maddelerinde belirlenen ilke, yükümlülük veya yasaklara aykırı yayın yapan ve/veya bu Kanun hükümleri kapsamında Üst Kurul tarafından belirlenen yükümlülüklerini yerine getirmeyen medya hizmet sağlayıcıya ihlalin ağırlığı, yayının ortamı ve alanı göz önünde bulundurularak, ihlalin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt ticari iletişim gelirinin yüzde birinden yüzde üçüne kadar idari para cezası verilir. İdarî para cezası miktarı, radyo kuruluşları için bin Türk Lirasından, televizyon kuruluşları ve isteğe bağlı medya hizmet sağlayıcıları için onbin Türk Lirasından az olamaz.” hükmü uyarınca idari para cezası uygulanması gerektiği,

a) İhlalin ağırlığı, yayının ortamı ve alanı göz önünde bulundurularak, kuruluşa %3 oranında idari para cezası uygulanmasına,

Ancak, ihlalin tespit edildiği tarihi itibariyle kuruluşun Eylül 2026 ayına ait ticari iletişim gelir beyanının 147.500,00 Türk Lirası olduğu değerlendirilerek, televizyon kuruluşları için idari para cezasının 10.000 (onbin) Türk Lirasından az olamayacağından, 2026 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranına göre 245.386,00 (ikiyüzkırkbeşbinüçyüzseksenaltı) Türk Lirası İDARİ PARA CEZASI UYGULANMASINA,

b) İdari para cezasının tebliğinden itibaren bir ay içerisinde, Üst Kurulun T.C. Ziraat Bankası Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Tek İdare Tahsilat Alt Hesabı TR46 0001 0017 6200 9999 9955 88 no’lu hesabına “6112 sayılı kanunun 32’nci maddesine göre ödenen para cezasıdır” şerhiyle ödenmesi gerektiğinin veya 6112 sayılı kanunun 32’nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tebliğden itibaren en geç onbeş gün içerisinde Ankara İdare Mahkemelerinde dava açılabileceğinin, aynı maddenin 11’inci fıkrası uyarınca 1 ay içerisinde peşin ödeme yapılması halinde, 5326 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezanın dörtte üçünün tahsil edileceğinin ve taksitlendirme talebinde bulunulabileceğinin, peşin ödemenin kanun yoluna müracaat hakkını engellemeyeceğinin, en geç 1 aylık süre içerisinde ödenmeyen idari para cezasının, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilmek üzere Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek tahsil dairesine gönderileceğinin bildirilmesine,

c) 6112 sayılı Kanun'un 32’inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “(…) 8’inci maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (d) bentleri dışındaki bentlerini, aynı maddenin ikinci fıkrasını ve bu Kanunun yayın hizmetlerinde ticari iletişimi düzenleyen hükümlerinden herhangi birini yaptırım kararının tebliğinden itibaren bir yıl içinde yirmiden fazla ihlal eden medya hizmet sağlayıcı kuruluşun yayını beş güne kadar durdurulur. Bir yıl içinde aynı ihlalin tekrarı halinde, medya hizmet sağlayıcı kuruluşun yayınının beş günden on güne kadar durdurulmasına; ihlalin ikinci tekrarı halinde ise yayın lisansının iptaline karar verilir.” hükmü uyarınca işlem tesis edileceği hususunun yapılacak tebligatta bildirilmesine,

Üst Kurul Üyesi Tuncay KESER’in karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.